Stosunki polsko-francuskie: kohabitacja czy przyjaźń?

Pępek Europy
Z Aleksandrem Smolarem, politologiem, rozmawia Cezary Lewanowicz

"Dla Polaków Francja była ważnym kulturowo punktem odniesienia. Była w czasach wielkiej emigracji miejscem przechowania i rozwoju polskiej kultury oraz myśli niepodległościowej. Vive la Pologne, Messieurs nie musiało oznaczać gotowości poświęcenia się, było jednak dowodem pamięci i sympatii dla Polski. Sympatii o źródłach zarówno emocjonalnych, jak politycznych".

Polak w Rennes, czyli o francuskiej chorobie egocentryzmu

Jak być kochaną?
Jacek Kubiak

Francja jest jak piękna kobieta. Chce się podobać. Wymaga wierności i uległości. Pragnie rządzić. W zamian gotowa jest dać wielbicielom swoje piękno. Tylko kto na dłuższą metę wytrzyma z taką femme fatale?

Wspólnotowy, odważny, marginalny

Biedny Kościół w bogatym kraju
Ze Stefanem Wilkanowiczem, przewodniczącym Fundacji Kultury Chrześcijańskiej "Znak", rozmawia Anna Mateja

"We Francji wytworzyła się paradoksalna sytuacja: chrześcijański humanizm traci sacrum i wciela się w niereligijne ruchy, gdzie służby innym nie uzasadnia się potrzebą naśladowania Chrystusa. W tym, co robią, są jednak niesłychanie katoliccy, bo czują się odpowiedzialni za drugiego człowieka bardziej niż swoje środowiska czy instytucje, i wrażliwi na jego potrzeby".



Czy istnieje życie intelektualne we Francji?

Uniwersytet jak kawiarnia
Ewa Bieńkowska

Krążąc po pobliskim supermarkecie, na stoisku z ksiażkami wpadłam na ślicznie wydaną cienką broszurkę - tytuł (podany w nagłówku mego felietonu) od razu mnie zaskoczył. Co za bezsensowne pytanie. Chyba postawione po to, by zawołać w odpowiedzi: ależ tak! Jeszcze jak istnieje!

Francuskie obecności w Polsce

Jedyność w wielości
Z Ambasadorem Republiki Francuskiej, Patrickiem Gautrat, rozmawia Agnieszka Sabor

"Są momenty, kiedy Polacy i Francuzi się nie rozumieją. Ale także takie, kiedy ta przyjaźń zyskuje wymiar heroiczny, choćby w latach 1919-23, kiedy Francja bardzo wiernie promowała powrót polskiego państwa do systemu międzynarodowego, czego przykładem jest choćby działalność marszałka Focha. Albo w okresie Solidarności. Mam wrażenie, że czasem się o tym zapomina".

Demograficzny groch z kapustą dał wspaniałe kuchenne wyniki. A terytorialna specyfika kuchni każdego z regionów Francji, oprócz własnego akcentu, ma akcent ogólny, francuski właśnie. Może da się to przenieść na Europę. I może nie tylko od kuchni.

Więcej niż krawiectwo

Beztrosko niewzruszony
Marzena Wilkanowicz Devoud

Szyk i elegancja nie zamyka się na wybiegach Haute Couture czy Pręt-ŕ-Porter. Tutaj moda żyje. Wisi w powietrzu. Jest sztuką życia, słynną francuską art de vivre.

Subiektywny przewodnik po nieznanych muzeach

Paryska alternatywa
Bogusław Deptuła

Paryż w siedem dni? Nie będę kłamał. Po pierwsze: nie iść do Luwru. Rozumiem, a zarazem nie rozumiem imperatywu kategorycznego obejrzenia Mony Lizy. W Luwrze należałoby właściwie spędzić cały ten tydzień. A przecież nie o to chodzi w tego rodzaju wyjazdach.

Jeszcze w Polsce czytałem historyków francuskich: Braudela i Le Goffa. We Francji zajęła mnie "Historia klimatu od roku tysięcznego".

Lektury
Andrzej Dobosz

Nie mam zwyczaju odpowiadać na pytanie: co dzieje się w nowej literaturze francuskiej? Nie umiałbym też wymienić nazwisk laureatów nagrody Goncourtów z ostatniego ćwierćwiecza, choć przed laty w Polsce takie wiadomości mnie interesowały. Ostatnim naprawdę ważnym dla mnie powieściopisarzem francuskim był Albert Camus.

Ściąga z Francji