adres: ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
tel: (0-12) 422 25 18, 422 23 11
fax: (0-12) 421-67-31
e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl
REDAKCJA ARCHIWUM PROMOCJA REKLAMA PRENUMERATA
 
Główna strona

Nowy numer
NR 30 (2820)
27 lipca 2003


  Spis treści
  Komentarze
  Obraz tygodnia
  Kronika religijna
  Liturgiczne czytania
  tygodnia

  Medytacja biblijna
  ks. Mieczysław Maliński
  Kobiety w Biblii
  Przegląd prasy krajowej
  Przeglad prasy
  zagranicznej

  Notatki
  Wśród książek
  Z płyty na płytę
  Listy
FELIETONY
  Józefa Hennelowa
  Małgorzata Musierowicz
  Ewa Szumańska
  Andrzej Dobosz
  Michał Komar
  Marcin Król
  Stanisław Lem
  Czesław Miłosz
  Jacek Podsiadło

  Tematy miesiąca

DODATKI TEMATYCZNE

UNIA DLA CIEBIE

KSIĄŻKI W TYGODNIKU

FILM W TYGODNIKU

APOKRYF

KONTRAPUNKT


To jest strona archiwalna.

Aktualna strona internetowa "Tygodnika Powszechnego" znajduje się pod adresem www.TygodnikPowszechny.pl

Projekt, wykonanie, obsługa:
Verbanet


Notatki


Niki de Saint Phalle w Krakowie


Instytut Francuski i Muzeum Narodowe w Krakowie przygotowały wystawę dzieł wybitnej artystki działającej w drugiej połowie XX wieku - Niki de Saint Phalle. Eksponowane prace są jej darem dla Musée d'Art Moderne et d'Art Contemporain w Nicei.

Niki de Saint Phalle urodziła się we Francji w 1930, zmarła w Stanach Zjednoczonych w maju 2002. Wychowywała się i mieszkała w obu tych krajach. Nie posiadała żadnego formalnego wykształcenia plastycznego. Jej życie i twórczość było ciągłym sprzeciwem wobec konwencji uznawanych za obowiązujące, wyrazem wolności, własnej wizji kobiety, refleksją nad jej kondycją. Najważniejszymi motywami twórczości Niki de Saint Phalle są: rodzące się dziecko, potwory, dom, kobieta i mężczyzna. Wypowiadała się w malarstwie, rzeźbie, mozaice, grafice, ilustracji, instalacjach i sztuce akcji. Projektowała dekoracje teatralne i obiekty architektoniczne, tworzyła filmy. Nie ulegała modom i kierunkom, ale na jej życie i twórczość wpłynęli artyści związani z grupą Nowych Realistów, a zwłaszcza Jean Tinguely. Do najbardziej znanych wspólnych realizacji Niki de Saint Phalle i Jeana Tinguely'ego należy ukończona w 1983, w pobliżu Centrum Pompidou w Paryżu - "Fontanna Strawińskiego".

Jedną z najbardziej fascynujących realizacji artystki jest ogród-rzeźba powstały w Garavicchio w Toskanii. "Ogród Tarota" to dwadzieścia dwie monumentalne figury, domy-rzeźby umieszczone na terenie starego kamieniołomu, których inspiracją były atutowe karty tarota. Ich metalowe konstrukcje pokryto cementem i mozaiką z ułamków szkieł, luster, ceramiki. Z ostatniego okresu jej działalności pochodzi interesujący zespół trzydziestu dziewięciu wielobarwnych rzeźb dla Jerozolimy - "Arka Noego".

Różnorodność i bogactwo twórczości Niki de Saint Phalle na krakowskiej wystawie obrazuje siedemdziesiąt dziewięć dzieł powstałych od 1958 do 2000 roku: obrazy, rzeźby, litografie i serigrafie. W przejrzysty sposób pokazano etapy twórczości artystki.

Są tu prace wynikłe z pragnienia wyrażenia gwałtownych emocji: asamblaże złożone z przedmiotów raniących, ostrych, przeznaczonych do zabijania i obrazy z serii "Strzały". Powstały one wskutek zamierzonej akcji strzelania do kompozycji, pod którymi znajdowały się ukryte np. woreczki z farbami. "Strzelałam do obrazów" - wyznaje Niki de Saint Phalle - ponieważ strzelanie pozwalało mi wyrazić złość, jaką odczuwałam. Morderstwo bez ofiary. Strzelałam, by doznać tej magicznej chwili, tej ekstazy. Był to moment prawdy, drżałam z namiętności, kiedy strzelałam do moich obrazów". Przypomniano także sławne "Nany" - kobiety o archetypicznych kształtach - zarówno te z wczesnego okresu, jakby utkane z fragmentów tkanin, wełen, późniejsze - wykonywane z poliestru pokrytego błyszczącymi i jaskrawymi lakierami. Prawdziwą ucztą kolorystyczną, złożoną z bajecznie kolorowych, fosforyzujących, świecących brokatami, złotymi inkrustacjami są cykle przedstawień fantastycznych zwierząt, przedziwnych stworów, smoków, nosorożców oraz historii powstałych pod wpływem legend indiańskich.

"Artystka - czytamy w katalogu - łączy tradycje francuskiej sztuki z impulsami płynącymi z Ameryki: przetwarza kulturę śródziemnomorską wzbogacając ją o doświadczenia amerykańskiego pop-artu, nową figurację powojennej Europy rozszerza o impulsy sztuki południowoamerykańskiej".

Wystawa czynna od 3 lipca do 24 sierpnia br. w Gmachu Głównym MNK, al. 3 Maja 1.


Wrocławskie wystawy


Muzeum Narodowe we Wrocławiu (pl. Powstańców Warszawy 5) w okresie wakacyjnym proponuje: retrospektywną prezentację ceramiki Ireny Lipskiej-Zworskiej, pokaz instalacji Stanisława Dróżdża oraz "Kolekcję 1998-2003". Ostatnia ze wspomnianych wystaw ma na celu przedstawienie prac artystów wrocławskich działających w drugiej połowie lat 80. i w latach 90., których dzieła weszły w ostatnim czasie w skład kolekcji sztuki współczesnej wrocławskiego muzeum. Mariusz Hermansdorfer - kurator obecnej ekspozycji wybrał prace: Tomasza Domańskiego, Alojzego Gryta, Andrzeja Klimczaka-Dobrzanieckiego, Natalii Lach-Lachowicz, Zdzisława Nitki, Anny Skibskiej i artystów należących do grupy LUXUS.

(m)


Archiwum | Redakcja | Prenumerata | Reklama | Ludzie Tygodnika | Archiwum felietonów | Historia pisma
Archiwum Jerzego Turowicza | Unia dla Ciebie | Książki w Tygodniku | Film w Tygodniku |
Jazz w Tygodniku | Apokryf | Kontrapunkt

© 2000 Tygodnik Powszechny