adres: ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
tel: (0-12) 422 25 18, 422 23 11
fax: (0-12) 421-67-31
e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl
REDAKCJA ARCHIWUM PROMOCJA REKLAMA PRENUMERATA
 
Główna strona

Nowy numer
NR 29 (2819)
20 lipca 2003


  Spis treści
  Komentarze
  Obraz tygodnia
  Kronika religijna
  Liturgiczne czytania
  tygodnia

  Medytacja biblijna
  ks. Mieczysław Maliński
  Kobiety w Biblii
  Przegląd prasy krajowej
  Przeglad prasy
  zagranicznej
  Notatki
  Wśród książek
  Z płyty na płytę
  Listy
FELIETONY
  Józefa Hennelowa
  Małgorzata Musierowicz
  Ewa Szumańska
  Andrzej Dobosz
  Michał Komar
  Marcin Król
  Stanisław Lem
  Czesław Miłosz
  Jacek Podsiadło

  Tematy miesiąca

DODATKI TEMATYCZNE

UNIA DLA CIEBIE

KSIĄŻKI W TYGODNIKU

FILM W TYGODNIKU

APOKRYF

KONTRAPUNKT


To jest strona archiwalna.

Aktualna strona internetowa "Tygodnika Powszechnego" znajduje się pod adresem www.TygodnikPowszechny.pl

Projekt, wykonanie, obsługa:
Verbanet

Listy


Fałszywe i krzywdzące
Niedawno ukazała się, nakładem Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, książka ks. dra Michała Jagosza "Beatyfikacja i kanonizacja świętej Jadwigi Królowej". Jest to opracowanie źródłowe, przedstawiające dokumentację procesu kanonizacyjnego królowej Jadwigi. W rozdziale trzecim znajdują się informacje o prof. Janie Miodońskim - lekarzu, uczonym, profesorze Uniwersytetu Jagiellońskiego i Akademii Medycznej w Krakowie, długoletnim kierowniku kliniki uniwersyteckiej oto-laryngologii, osoby znanej w Krakowie oraz pamiętanej przez kolegów i pacjentów. Ks. Jagosz opisuje przebieg trudnych starań o zgromadzenie dokumentacji i ocenę przez kompetentne gremia uzdrowień za sprawą św. Jadwigi. Znalazła się tam, jako najlepiej udokumentowana, sprawa uzdrowienia w lipcu 1950 r. pacjentki kliniki oto-laryngologicznej AM, pani Anny z Rostafińskich Romiszowskiej, córki prof. Jana Rostafińskiego, którą miał operować nasz Ojciec. Od operacji odstąpił, stwierdziwszy nagłą i trwałą poprawę jej zdrowia. Jak dowiadujemy się z powołania na tajne akta procesu kanonizacyjnego (s. 208, przypis 370), prof. Miodoński odmówił prof. Rostafińskiemu wystawienia pisemnego zaświadczenia uzdrowienia. Fakt odmowy jest prawdziwy. Natomiast nasz stanowczy sprzeciw budzi jego motywacja sformułowana na s. 208 (w. 6-9) książki: "Konsultor II i V zauważyli brak oświadczenia lekarza, prof. Jana Miodońskiego, który nie chciał złożyć świadectwa z motywów natury politycznej, bowiem w tym czasie był kierownikiem kliniki i miał zamiar kandydować do Sejmu". Ojciec nasz kandydował do Sejmu nie w 1950, lecz w 1957 r., w sytuacji nadziei rozbudzonych "odwilżą" po przewrocie październikowym, na usilną prośbę kolegów - przedstawicieli środowiska lekarskiego i uniwersyteckiego. Widzieli oni w tej kandydaturze szansę na przedstawienie Sejmowi najistotniejszych problemów krakowskiego i polskiego środowiska lekarskiego oraz naukowego, m.in. szansę na restytuowanie niedawno zlikwidowanej Polskiej Akademii Umiejętności. Sugerowanie, że nasz Ojciec mógł myśleć o kandydowaniu do Sejmu PRL w 1950 r., szczytowym okresie stalinizmu, jest dla Niego wielką krzywdą moralną. Jest też sprzeczne z Jego postawą życiową i przekonaniami, które dobrze znaliśmy. Fakt z 1957 r. nie mógł stanowić motywacji dla faktu z 1950 r. - to oczywiste. Pełniąc różne funkcje społeczne z racji pozycji zawodowej, Ojciec nasz nigdy przed 1957 r. nie miał zamiaru uczestniczyć w życiu politycznym PRL.

BARBARA, EWA i ADAM MIODOŃSCY
(Kraków)



Sprostowania

Z powodu błędnie odczytanego rękopisu zniekształciliśmy nazwisko autorki listu z "TP" nr 25/2003, odnoszącego się do tekstu Tomasza Potkaja "Krzyże z Przebraża". Autorką jest pani Helena Szaciłowska z Lublina.

REDAKCJA "TP"


Podczas prac nad tekstem rozmowy Jerzego Owsiaka z ks. Andrzejem Dragułą ("Przystanek zima", "TP" nr 28/2003) doszło do nieporozumienia. Ponieważ Jurek ani przed, ani po naszym spotkaniu nie upomniał się o autoryzację tekstu, uznałem, że uważa ją za niepotrzebną. Dziś Jurek pisze, że chciał rozmowę przeczytać przed drukiem. Za mimowolne niedopatrzenie serdecznie go przepraszam.

MICHAŁ OKOŃSKI


Archiwum | Redakcja | Prenumerata | Reklama | Ludzie Tygodnika | Archiwum felietonów | Historia pisma
Archiwum Jerzego Turowicza | Unia dla Ciebie | Książki w Tygodniku | Film w Tygodniku |
Jazz w Tygodniku | Apokryf | Kontrapunkt

© 2000 Tygodnik Powszechny