adres: ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
tel: (0-12) 422 25 18, 422 23 11
fax: (0-12) 421-67-31
e-mail: redakcja@tygodnik.com.pl
REDAKCJA ARCHIWUM PROMOCJA REKLAMA PRENUMERATA
 
Główna strona

Nowy numer
NR 18 (2808)
4 maja 2003


  Spis treści
  Komentarze
  Obraz tygodnia
  Kronika religijna
  Liturgiczne czytania
  tygodnia

  Medytacja biblijna
  ks. Mieczysław Maliński
  Kobiety w Biblii
  Przegląd prasy krajowej
  Przeglad prasy
  zagranicznej
  Notatki
  Wśród książek
  Z płyty na płytę
  Listy
FELIETONY
  Józefa Hennelowa
  Małgorzata Musierowicz
  Ewa Szumańska
  Andrzej Dobosz
  Michał Komar
  Marcin Król
  Jacek Podsiadło
  Stanisław Lem

  Tematy miesiąca

DODATKI TEMATYCZNE

UNIA DLA CIEBIE

KSIĄŻKI W TYGODNIKU

FILM W TYGODNIKU

JAZZ W TYGODNIKU

APOKRYF

KONTRAPUNKT


To jest strona archiwalna.

Aktualna strona internetowa "Tygodnika Powszechnego" znajduje się pod adresem www.TygodnikPowszechny.pl

Projekt, wykonanie, obsługa:
Verbanet
Wersja do druku
Napisz komentarz

O fotografiach Evy Rubinstein


Wywiedzione z ciszy

Joanna Roszak


101 zdjęć składa się na album "Eva Rubinstein. Fotografie 1967-1990", którego premiera odbyła się 24 kwietnia w Poznaniu.

Fotografie obchodzącej w tym roku 70. urodziny Evy Rubinstein, córki pianisty Artura Rubinsteina, znane są na całym świecie; pokazywano je m.in. w Nowym Jorku, Paryżu, Berlinie, Londynie, Budapeszcie, Madrycie. Z okazji ukazania się książki artystka przyjechała z Nowego Jorku do Poznania.


Żelazowa Wola, 1984
Fot. Eva Rubinstein
Od kilku lat już nie fotografuje, ale wciąż widzi wycinki świata jako potencjalne elementy zdjęć. Zauważalna jest w tych pracach potrzeba ciszy, ładu. Eva Rubinstein odsyła do drugich, trzecich den rzeczywistości, na inne piętra świadomości. Przedstawienie świata łączy z jego interpretacją. Jej fotografie są wysmakowane, wywiedzione z ciszy, mówiące milczeniem, pełne lekkości. Mallarmé przyrównał prozę do marszu, poezję zaś do tańca. Eva Rubinstein, niegdyś tancerka, tworzy fotografie tańczące, poetyckie. Fotografia jest dla niej jak muzyka, a negatyw - jak partytura.

Bez trudu można tu zauważyć umiłowanie podwójności: portretuje bliźniaczki ("Twins"), dwa sąsiadujące krzesła ("Mayoralty"), częstym motywem jest lustro, odbicie. Znamienne, że samo zdjęcie jest swego rodzaju duplikatem rzeczywistości, jej odzwierciedleniem. Małomówna, brzydzi się przegadaniem. Pokazuje miejsca jakby opuszczone, a jednak z wyczuwalną jeszcze przed chwilą obecnością człowieka: puste łóżka, pokoje, cmentarze; także meble, szafy, kryjące najintymniejsze ludzkie tajemnice. Nie brak i autoportretu, jest też Szopenowski fortepian z Żelazowej Woli i plecy ojca, Artura Rubinsteina, zasiadającego przy instrumencie. Otwiera album fotografia opuszczonego drzewa, prasymbolu pięcia się w górę, zamyka zaś wykonany w Wenecji - mieście odbić - wizerunek kamery na statywie. Artystka więcej zaczerpnęła od malarzy niż od fotografików, wykorzystania światła uczył ją Vermeer. I ma świadomość, że każdym zdjęciem opowiada o sobie. Fotografia Evy Rubinstein jest okiem, aktywność psychiczną łączącym z uczuciowością.

*

Urodziła się w 1933 w Argentynie podczas tournée koncertowego ojca. W pauzach między kolejnymi podróżami mieszkała w Paryżu. W wieku pięciu lat zaczęła naukę tańca baletowego. Gdy wybuchła II wojna światowa, wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie w Nowym Jorku najpierw związała się z baletem, a później występowała jako aktorka (grała m.in. w pierwszym wykonaniu na Broadwayu "Dziennika Anny Frank"). Wyszła za mąż za pastora Williama Sloane Coffina, urodziła troje dzieci. Po rozwodzie w 1968 roku zajęła się fotografią. Pociągała ją, bo była trwalsza niż aktorski kostium, niż taniec. Nie szukała tematów, zaczęła się o nie potykać, były wszędzie.

"Te fotografie niczym miniaturowe japońskie Haiku milczą o sprawach zasadniczych; są zwierzeniem z nieoczywistości, w której rozpacz niekoniecznie spowita jest mrokiem, a świetlistość może wyrażać gorycz ludzkiego, jednostkowego losu. (...) W fotografiach Evy Rubinstein - pisze w albumie Bogdan Konopka - znaleźć można wszystko to, co stanowi o życiu, śmierci i miłości".


Archiwum | Redakcja | Prenumerata | Reklama | Ludzie Tygodnika | Archiwum felietonów | Historia pisma
Archiwum Jerzego Turowicza | Unia dla Ciebie | Książki w Tygodniku | Film w Tygodniku |
Jazz w Tygodniku | Apokryf | Kontrapunkt

© 2000 Tygodnik Powszechny