|
Hiszpania
|
Dodatek wydany pod honorowym patronatem Ambasadora Hiszpanii w Polsce Pana Miguela Angela Navarro |
 |
Na wspólnej, dobrej drodze
Na pytania dziennikarzy odpowiada premier Hiszpanii
José María Aznar
Możliwość wejścia do Unii Europejskiej to
wielka szansa - szansa, która nie zdarza
się często. Różnica jest taka: albo wsiadamy
do pociągu, który pędzi z prędkością 100
kilometrów na godzinę, albo wybieramy taki,
który ledwo jedzie
Od filaru dyktatury po bastion opozycji
Jeden Kościół, dwie Hiszpanie
Marek Zając
Dzieje Kościoła katolickiego w Hiszpanii budzą do dziś - podobnie jak wojna domowa (1936-1939) czy frankistowska dyktatura -zażarte spory historyczne i światopoglądowe; roją się od paradoksów i trudnych do rozwikłania moralnych dylematów. A przede wszystkim wymykają się jednoznacznym ocenom.
Co robić, by zyskać na członkostwie w Unii, czyli...
Twardy jak Hiszpan
Marek Orzechowski z Brukseli
Francuzi mają pomysły, Niemcy je finansują - mówiło się w Unii, gdy Hiszpanie stawiali w niej pierwsze kroki. Dziś, gdy Niemcom skończyły się pieniądze, a Francuzom pomysły, ale Hiszpanom apetyty wcale się nie zmniejszyły, mówi się nieco inaczej: "Madryt potrzebuje pieniędzy, a Bruksela płaci".
Hiszpanie: jeden naród czy kilka narodów
Espańa es diferente
Nina Pluta
Czy Hiszpania jest jedna, czy jest ich wiele? W różnych regionach kraju można usłyszeć różne odpowiedzi. "Jestem najpierw Katalończykiem, potem Hiszpanem, a potem Europejczykiem" - twierdzi szef autonomicznego rządu Katalonii. W Katalonii czy Galicji połowa mieszkańców wybrałaby taką odpowiedź. Ale w innych częściach kraju, jak Estremadura czy Castilla-La Mancha, mieszkańcy czują się tylko Hiszpanami i bez patosu mówią o lokalnej przynależności.
Polsko-hiszpańskie paralele w XX wieku
Razem i osobno, goniliśmy Europę
Paweł Machcewicz
Porównywanie historycznego rozwoju Polski i Hiszpanii ma długą tradycję. Ale jak właściwie porównywać historie obu krajów w XX wieku? Czy takie paralele mają w ogóle sens?
Piłka nożna: "świecka religia" Hiszpanów
Futbolowe ziarnko pieprzu
Tomasz Wołek
Futbol stanowi odbicie hiszpańskiej dumy i wzniosłości, ale też kompleksów i ambicji. Zawiera także charakterystyczne dla Latynosów rysy fatalizmu, pychy i okrucieństwa
Hiszpańskie wina zaskakują różnorodnością
Od Galicji po Andaluzję
Wojciech Gogoliński
Hiszpania to największa winnica świata. Podróżując po niej trudno znaleźć miejsce, gdzie wina nie produkuje się w ogóle. To także kraj, gdzie historia na każdym kroku przeplata się z dniem dzisiejszym. Tutaj lądowali Grecy i Kartagińczycy, podbijali ją Rzymianie, Wandalowie, Wizygoci, każda kultura pozostawiła po sobie ślad - a wszyscy sadzili winorośl.
Muzyka w Hiszpanii, Hiszpania w muzyce
Ognisty taniec miłości
Tomasz Cyz
Paradoksem jest, że najbardziej chyba znane dzieła z kręgu muzyki hiszpańskiej napisane zostały rękami nie-Hiszpanów. Oto choćby słynne fragmenty z I aktu opery "Carmen" Bizeta (1875): habańera "L'amour est un oiseau rebelle" czy seguidilla "Prés des remparts de Séville". Podobno Bizet zapytany, czy nie chciałby odbyć poznawczej podróży po Hiszpanii, odpowiedział krótko: "To by mi tylko przeszkadzało".
Sewilla: europejska ojczyzna muzułmanów, chrześcijan i żydów
Miasto pomarańczy
Agnieszka Sabor
Azulejos to ceramiczne płytki mieniące się wielością barw. Fascynujące bogactwem motywów wpisanych w paski, trójkąty, wieloramienne gwiazdy i romby. Technikę ich produkcji Arabowie przejęli od Chińczyków w XII wieku i szybko przenieśli do swych europejskich posiadłości. Dziś azulejos zdobią andaluzyjskie zabytki i biurowce. Każda taka płytka, stanowiąc zamkniętą całość, jest jednocześnie integralną częścią mozaiki. Te "błyszczące kamyki" (arab. al-zulaich) to najlepsza metafora Sewilli. Jej dzieje skupiają bowiem w sobie historię Andaluzji, Hiszpanii, wreszcie - całego kontynentu.
O kryzysie hiszpańskiego filmu
Kino rozwalcowane
Piotr Kobus
Hiszpanie, zarówno ci związani z branżą, jak i zwykli kinomani, dalecy są od zachwytu nad filmami powstającymi dziś w ich kraju. Osobie postronnej może się to wydać dziwne - przecież mają Pedro Almodóvara, Carlosa Saurę, Javiera Bardema, Penélopę Cruz i innych artystów światowego formatu. Jeżeli jednak przyjrzymy się bliżej hiszpańskiej kinematografii, okazuje się, że sukcesy odnosi wąska grupa twórców, zaś olbrzymia większość niemałej przecież produkcji to filmy przeciętne.
Almodóvar x 4
Anita Piotrowska
Korrida niezwyciężona
Ksawery Pruszyński
"Wszystkie oczy spoczęły teraz na arenie, z której szuka daremno wyjścia młody byk".
Moja Hiszpania
Radość i mrok
Piotr Dumała
|
